Proeseltjie: Vir ‘n oomblik vir altyd – Ciska Olivier

Hy kom sit weer op die rand van die bed en sy duim vee liggies oor haar voet. “Ek moet om verskoning vra dat ek jou omgeloop het. Tog is ek nie jammer ek het in jou vasgeloop nie.” Hy glimlag skeef en kyk deur sy wimpers na haar.

As sy gedink het hy kan nie aantrekliker wees nie, het sy haar gruwelik misgis. Dit is asof die aarde stadig tot stilstand kom, maar haar hart nuwe hoogtes bereik.

“Dis nie aldag dat ’n man hom in so ’n oulike rooikop vasloop nie,” fluister hy hard en leun sameswerend nader.

Haar mond val verbaas oop en sy knip haar oë. Het sy reg gehoor?

Hy skuif nog nader en sy voel hoe haar keel toetrek toe sy heup teen hare druk. Sy oë het verdonker en het nou ’n swaar uitdrukking. Dit lok haar soos ’n mot na ’n vlam.

“Ek het nie rooi hare nie,” kry sy skor uit en probeer desperaat dink hoeveel sy vanaand te drinke gehad het. Want sy moet minstens dronk wees om so vreemd te reageer. Tog het sy net een glas wyn gehad, daarvan is sy seker.

Tergduiweltjies kom kruip in sy oë en hy leun stadig oor, ’n glimlag op sy lippe. “Glo my,” fluister hy sag en sy kop sak nog laer.

Sy weet sy moet hom nie toelaat om haar te soen nie, maar op hierdie oomblik is dit asof iets wat sy nie ’n naam kan gee nie van haar besit geneem het en sy smag na sy aanraking.

Eerder as haar mond soek, sak sy kop verder en toe sy lippe haar nek vind, voel sy hoe haar pols onder sy aanraking spring en sy sluit haar oë. Sy tong raak klam en warm teen haar vel en sy snak na asem. Haar kop val willoos agteroor en sy soete liefkosing skuif stadig teen haar ken op. Wat makeer haar? En watse magiese krag het hierdie man oor haar om haar so te laat reageer?

“So sag,” fluister hy teen haar oor en sy asem jaag haar haartjies orent.

Sy wil nog praat, maar sy mond neem hare in besit en die wêreld om haar spat aan duisende skerwe. Haar hand kruip teen sy bors op en sy voel sy hart teen die gevangenis van sy ribbes skop. ’n Onbekende opwinding bruis deur haar dat sy ’n man so kan laat optree en haar hand vou om sy hemp om hom nog nader te trek.

Hy leun nader en sy hand skuif teen haar lyf op om teen haar ribbes tot stilstand te kom. Toe sy duim sag deur haar sybloes die onderkant van haar bors streel, snak sy na asem en hy verdiep die soen.

Haar arms skuif om sy nek en sy druk haar teen sy lyf vas. ’n Kreun ontsnap haar lippe wat deur sy mond opgevang word en sy spiraal verder uit beheer.

Iewers maak iemand keel skoon, maar dit registreer nie heeltemal by haar nie. Dit kom weer, hierdie keer harder en meer dringend.

Die werklikheid is soos ’n bak yswater wat oor haar gegooi word en sy breek los uit die omhelsing. Haar verstand weier tog nog om wakker te skrik, en die man voor haar is ook duidelik nog nie bereid om haar te laat gaan nie. Sy loer oor sy skouer, voel dan hoe die bloed haar gesig verlaat en sy trek haar asem skerp in terwyl sy hom hard wegstoot.

“Anita?”

“Ma,” kry sy skaars hoorbaar uit.

 

Koop Vir ‘n oomblik vir altyd hier:  https://lapa.co.za/vir-n-oomblik-vir-altyd

Ook beskikbaar as e-boek.

Advertisements

Vir ‘n oomblik vir altyd

VIR ’N OOMBLIK VIR ALTYD is die eerste boek in die Hartebrekers reeks, maar aangesien ek dit reggekry het om die manuskrip te lank te maak, met ’n volle 10’000 woorde, moes ek dit verkort … Geen maklike taak nie, want as skrywer voel jy dat elke toneel in die storie hoort. Tog, na enkele weke se geswoeg en sweet oor wat om te verwyder, was die manuskrip weereens afgehandel en kon die proses om dit te druk voortgaan. Dit is dan ook hoe dit gekom het dat KRUMMELPAP IN PARYS eerste uitgegee is. Die beste gedeelte. VIR ’N OOMBLIK VIR ALTYD het kort op sy hakke gevolg.

Nou kyk, ek is ’n lang vrou. Soos in regtig lank. 1,88 m hoog. Om dus ’n romanse te skryf vir ’n klein meisie, ’n regtige klein meisie (vir my) op 1,50 m was ’n nuwe ondervinding. Ek moes immers ‘ondersoek’ hoe so klein persoon die wêreld beleef. Interessant genoeg is dit baie dieselfde soos ek, behalwe dat alles die teenoorgestelde is.

Die storie-idee het ontstaan deurdat ek gedink het ek wil ’n storie skryf waar die meisie se ma regtig ’n tierboskat is en nie sommer ’n man laat verbygaan nie, veral nie ’n aantreklike ene nie. Of dit nou haar dogter se kêrel is of nie. Dus het ek ook ’n held nodig gehad wat so ’n uitnodigende en pragtige vrou se truuks kon weerstaan.Vir 'n oomblik, vir altyd

Anita se ma, die wulpse Muriel, probeer natuurlik al baie lank om haar ook in ’n gewetenlose flerrie te omskep, maar Anita kry dit haar lewe lank reeds reg om teen hierdie prikkels te skop. Sy is uit die aard van die saak heeltemal teen haar ma se leefwyse gekant en sy probeer die reguit pad loop, maar dit is soms makliker gesê as gedaan wanneer ander – veral mans – dink dat jy net soos jou ma is. Daarom het sy haarself so te sê weggesluit en was dit dus belangrik om ’n held te kry wat ook van haar ’n selfversekerde vrou kon maak. ’n Vrou wat nie nodig het om gebuk te lewe onder die stigma van haar ma nie.

Met Anita se broer wat ook te voorskyn kom en boonop ook al sy truuks by hul ma geleer het, hoe kon die konflik beter raak as om nog ’n hartebreker aan haar lewe toe te voeg? Een wat sy nie in haar lewe wil hê nie, maar soos die noodlot dit blykbaar beskik, konstant in haar teenwoordigheid plaas. En dan is daar haar inmengerige vriendin, Christelle. ’n Vriendin wat haar beste belange op die hart dra, maar soms ’n vreemde manier het om dit te wys.

Ek het groot pret gehad met die skryf van VIR ’N OOMBLIK VIR ALTYD en my karakters het dikwels hul lot in eie hande geneem. Ek hoop dus dat jy liewe leser dit net soveel sal geniet.

PS. Ietsie wat jy ongelukkig nie sal lees in die boek nie, is dat Dr Guan van Wyk hoogs allergies is vir neute … en dat Anita dit reggekry het om hom amper in die hospitaal te laat beland. Dis net sy geluk dat hyself ‘n dokter is, wat gemaak het dat hy nie in ‘n hospitaalbed opgeëindig het nie. – Ai, dit was een van my gunsteling tonele. Dalk ‘post’ ek dit nog eendag hier op die blog onder ‘deleted scenes’.   😉

Wees ook seker om uit te kyk of haar hartebreker broer, Nico, dit sal regkry om vir Melissa te oorreed om hom weer in haar lewe toe te laat, wanneer BLOMME VIR MELISSA wat Februarie 2019 verskyn.

Geniet dit!

C

Selfs onkruid blom

My ma het ’n sêding: “Blom waar jy geplant is.”

Dit is vir my ongelooflik mooi en eintlik so waar. Maak die beste van jou omstandighede. Wees die verskil wat jy in die wêreld wil sien, daar waar jy is. Moet alles ook nie so ernstig opneem nie. Jy stres onnodig en dit versuur net jou dag.

Ek het ’n paar dae gelede foto’s geneem van die tuin en op ’n plek kom ek op onkruid af. onkruid - in 'n uitheemse tuinOns trek dit altyd uit, want die goed vervuil mos jou tuin. Dit is ’n gewoonte. Daardie oggend het ek gehuiwer. Hier was ’n plantjie wat ook eintlik net sy plekkie in die son soek en boonop was dit met goudgeel blommetjies oortrek. Dit het my dalk daardie oggend gekeer, maar toe die blommetjies weg is en die saadjies begin uitkom, was dit tyd om te gaan.

So is dit ook met die siel. Daar is dikwels onkruid (negatiewe gevoelens/emosies) wat uitgetrek moet word, maar so nou en dan mis ons iets en groei dit tot sy volle glorie. Ons kan besluit om dit te laat blom en dan uit te trek of ons kan dit los tot dit saad skiet … en dan voor jy jou kom kry, het dit jou tuin oorgeneem en klou dit aan alles vas.

Dit is ’n rare geleentheid wanneer onkruid omskep kan word in iets moois (positiewe ervaring/emosies). In ’n tuin wat uit uitheemse plante bestaan, gaan dit dalk amok maak … of die uitheemse plante gaan hom self uitroei. As jou tuin uit inheemse plante bestaan, dan het dit die kans om deel van daardie tuin uit te maak. Dan is die uitheemse plant weer die onkruid.

20130521_093429Soek dus bietjie deur jou siel en kyk hoeveel onkruid in jou tuin is … en besluit of dit tyd is om bietjie tuinwerk te doen.

Proeseltjie: Krummelpap in Parys – Ciska Olivier

Hy vat haar hand en kyk na die verskeie krulle, draaie en patrone van die armband. “Dit is mooi.”

“Dankie.” Sy trek haar hand terug, maar kan die trots wat in haar opstu nie onderdruk nie. “Die oorbelle is hul pasmaats, maar nie die halssnoer nie. Noem my maar obsessief, maar die meeste van my eie juwele het ek self gemaak. Dit is net geskenke soos hierdie wat nie my eie werk is nie.”

Sy oë vonkel toe hy glimlag. “Jy is jou eie advertensiebord. Hoekom nie uitstal wat jy doen nie? Boonop is die agtergrond verruklik.”

Sy voel hoe ’n blos in haar wange opskuif. Sy is al baie dinge genoem, maar nie een keer het sy daaraan gedink dat sy ’n bewegende advertensie is nie. Dat die man ook nie op sy mond geval is nie, is onbetwisbaar. As sy enigsins minder selfversekerd was, sou sy gedink het hy is die grootste flirt denkbaar.

“Wat is jou beroep?” vra sy nadat sy ’n slukkie van haar martini gedrink het.

“Ek is ’n huisagent.”

Boring, gaan die gedagte deur haar kop en sy skrik daarvoor. Sy het al saam met heelwat huisagente gekuier en ’n paar tel onder haar vriendekring. Dalk is dit net omdat sy iets meer in die lyn van model of besigheidsman of selfs iets so verregaande soos restaurateur verwag het.

“H’m, ek het jou nie as iets so alledaags geëien nie.”

Sy wenkbroue trek op en hy sit effens terug. “Werklik?”

Sy besef sy het hom waarskynlik uit die veld geslaan en dat hy dalk nie so ’n reguit antwoord verwag het nie.

“Ekskuus. Ek is soms te openhartig met wat ek dink.”

Sy wysvinger speel oor die rand van sy glas. “Jy is voorwaar nie skaam nie, dis vir seker.”

Sy glimlag net en sluk aan haar drankie. Sy is al baie keer vermaan oor haar onnadenkendheid, maar haar vriende ken haar so en skaamte het sy haar lewe lank nooit geken nie. As die man daardeur afgeskrik word, nou ja, dan is dit sy probleem.

“Hoe lank kan ek hoop om jou in my land raak te loop?”

“Wil jy?” vra sy skertsend en draai die glas aan sy steel in die rondte.

Hy kyk ’n oomblik nadenkend na haar, knik dan stadig. “Ek sou dink my belangstelling is teen hierdie tyd duidelik.”

Sy lag sag en lig die glas na haar lippe. “Ek was bang ek het jou met my reguit antwoord afgeskrik.”

Hy glimlag wolfagtig. “Dit vat heelwat meer as reguit taal om my van stryk te bring, Mademoiselle.”

Sy herkou die stukkie inligting en knik. Sy wil nie ’n aanhangsel hê nie en die man lyk hopeloos te seker van sy saak. Die feit dat sy elke truuk in die boek ken en die spel gereeld speel, maak dat sy geen nuutjie op die gebied van flirtasie is nie en hy moes dit tog reeds besef het. “Ek vermoed jy weet klaar waar ek tuisgaan. Dit sal gaaf wees om ’n inboorling te ken wat my van die besienswaardighede kan vertel.”

“Alte seker,” stem hy in en sy blou oë flikker avontuurlik.

Koop Krummelpap in Parys hier:  https://lapa.co.za/krummelpap-in-parys

Ook beskikbaar as e-boek.

Wanneer jou muse afwesig is

Ek het gewoond geraak. Baie gewoond. Is ek dalk bederf? Absoluut. Dit is ongelooflik hoe afhanklik jy eintlik van iemand kan raak. O, ek is nog baie onafhanklik, maar ek is ook geweldig afhanklik van my man. Ek is afhanklik van sy liefde. Sy bystand. Sy aanmoediging. Selfs net sy nabyheid … veral sy nabyheid.

Twee maande gelede het ’n groot verandering in ons lewens gekom. Die grootste was nog op pad. Dit is om vir weke aaneen van mekaar af weg te wees. Hy is op die plaas en ek is in die stad … maar ’n halfduisend kilometer is ’n groot gaping wanneer jy so gewoond daaraan is om daagliks by mekaar te wees. Veral wanneer daardie ‘gaping’ na ’n agt jaar verhouding skielik in jou lewe verskyn.

Ek wonder dikwels hoe paartjies dit regkry om langafstand verhoudings te laat werk. Meeste is dit gewoond. Baie verkies dit so. Sommiges raak selfs so onafhanklik dat hulle dit nie anders wil hê nie. Ek? Ek is nie een van hulle nie, maar wanneer dit die enigste manier is, dan maak jy dit werk. Jy moet.

Dis ’n aanpassing. My muse is nie hier by myThe noose is tied nie. My emosionele welstand is in wanbalans. My skrywerssiel is uitgehonger en my sleutelbord stil … Dit gee my wel baie goeie insae in my karakters se siele vir my nuutste romanse wat moet vorm aanneem. So dalk is hierdie juis die tyd om inspirasie daaruit te put? Moet wees …

Winde van verandering

Elke nou en dan kom daar subtiele veranderings in jou lewe en dan is daar die tye wat daar werklike groot veranderings kom. Ek staan reeds in die middel van so groot verandering …

DSC_0740

Hierdie jaar het tot dusver baie noemenswaardige gebeure gehad. Vir my was die bekendstes in die naghemel. Ons het nie net twee blou mane gehad nie, maar die maan was ook op sy verste van die aarde af en die aarde was op sy verste van die son af; daarom dat ons die langste maansverduistering van die 21ste eeu beleef het en ’n totale verduistering daarby.

Closer to home het ek my eerste publikasie losgeslaan en is daar nie net een boek wat op die rakke verskyn nie, maar drie wat voor die einde van die jaar deur Lapa Uitgewers vrygestel word. Krummelpap in Parys is my debuut boek in die Hartebrekers reeks en nou beskikbaar. Dit word opgevolg deur Vir ’n oomblik, vir altyd wat in Oktober uitkom en dan is daar die Novelle Verband op sy hart (E-boek) wat heeltemal apart staan van die twee en in Desember verskyn. Dit was ’n wonderbaarlike en geweldige trots jaar vir my.

Tog is daar ook die oomblikke wat jou onkant vang. Hoe jy dit hanteer en opstaan en voortgaan, dit is wat jou sterk maak. So toe my man deel word van die statistieke van werkloses na die besigheid waar hy gewerk het deur die ekonomie ten gronde gebring is, het ons ’n paar weke van naels kou beleef. Daar was ’n plan B, maar dit was nie beplan vir nou al nie. Inteendeel, daar was nog nie eens sekerheid in die plan nie, maar daar was ook nie meer tyd nie. Ons moes dringend ’n besluit neem. Waar lê ons toekoms?

Die besluit het ook nie net by ons berus nie en was nie ’n eenvoudige een om te neem nie. Dit was ook ’n besluit wat baie meer geverg het as net die oorweging van werksverandering. Hierdie is ’n loopbaansverandering. ’n Leefstyl verandering. En ’n persoonlike verandering.

Alhoewel ons dit ook al twee jaar bespreek, het ons nooit gedink dinge gaan so vinnig handuit ruk nie.DSC_0134

Wel, geluk by die ongeluk en voorwaar die grootste vooruitsig en uitdaging wat oor ons pad gekom het, kan ons nou weer asem haal … So effens. Daar is nie baie ure in ’n dag nie en vir ’n boer voel dit altyd of daar juis te min ure in die dag is. Al werk jy van sonop tot sononder – en soms langer.

Jip. Ons gaan boer. Ek gaan terug na my wortels toe en my man kan die boerehart wat in hom klop nou voluit leef in die Kalahari.

Daar is nog heelwat uitdagings wat oor ons pad gaan kom, want boer is nie maklik nie en wat die toekoms mag inhou onseker. Maar wanneer jy in die natuur kan wees en elke aand die sterrehemel kan bewonder en weet Waar jou krag vandaan kom, hoe kan jy dan nie so ’n kans aangryp en dit voluit leef nie?

So ons gaan dit met beide hande vasgryp en dit die beste verandering ooit maak.

2016Ek het ook sommer bietjie gaan kyk wat die top 10 interessante feite oor 2018 is. Gaan loer bietjie: https://www.express.co.uk/life-style/top10facts/897723/2018-new-year-top-ten-facts-WW1-Winter-Olympics-South-Korea

Nr.11 – ’n Droom word waar vir die Burger egpaar. (Dis nou ek en my man)  😉

 

Krummelpap in Parys

Na ek VIR ’N OOMBLIK, VIR ALTYD klaar geskryf het (wat eintlik die eerste boek in die Hartebreker reeks is – Verskyn Oktober 2018), het ek gedink dat dit dalk tyd is vir Christelle om haar rieme bietjie styf te loop. Ek was reeds mal oor haar lewenslustige geaardheid en selfversekerde houding, so om haar aan iemand voor te stel op wie sy kan verlief raak – iemand wat heeltemal ongepas is – maar wat nie sommer voor haar skoonheid en flirty geaardheid gaan swig nie, was ’n besonderse ervaring.

Christelle hou daarvan om in mense se lewens in te meng en dink dikwels sy weet van beter. Sy is ’n selfversekerde vrou wat weet wat sy uit die lewe verlang en wat sy wil bereik, maar sy is tog ook opreg vrou diep in haar hart met dieselfde hoop en drome as elke een van ons. In die regte man se arms, sal sy floreer en hy sal die gelukkigste man op aarde wees.Krummelpap in Parys

Om die regte man te skep was ook interessant, want hy moes sterk dog saggeaard wees. Hy moes iemand wees wat ’n sterk vrou soos Christelle kan waardeer en haar bewonder vir haar selfvertroue, maar hy moet ook vir haar ’n steunpilaar kan wees en iemand om na op te kyk. Iemand om te respekteer en iemand wat haar waardig is. Betree, Michael le Grange.

Christelle is vir my tot ’n mate die vrou wat ek wens ek kan wees. Sy het my selfs aangespoor om weer bietjie meer aandag aan my voorkoms te gee. Nie dat daar volgens my man iets verkeerd is met my voorkoms nie, maar dis mos lekker om jouself so nou en dan te bederf – en sodoende vir hom ook. Ek het sommer weer reg-opper begin loop en begin kans sien vir dinge wat ek nie gewoonlik sou waag nie. Dit was nogal ’n interessante ervaring.

Die verhaal wat in Parys afspeel was natuurlik bietjie tricky aangesien ek self nog nooit daar was nie, maar met die hulp van Google street view en al die inligting wat aanlyn beskikbaar is, was dit egter asof ek amper self daar was. Ek gaan ook voorwaar dieselfde ‘roetes’ volg wanneer ons skippie eendag inkom en ons wel in Frankryk uitkom.

Krummelpap in Parys is ’n goedvoel storie en die reis van ’n vrou wat ten spyte van haar selfversekerde houding en denke dat sy alles het wat sy kan begeer, tog nog na die liefde van ’n man smag. Gaan sy dit in Parys vind?

Lees en laat weet my wat jou ervaring was.

Geniet hom. C

Tyd

Tyd het hierdie vreemde manier. Dit het die gawe om op jou af te sluip en dan voor jy jou kom kry, het dit soos ’n kind wat wil stout wees verby jou geglip. Meesal ongesiens en voor jy jou oë uitvee is die tyd verby. Tyd vir dink. Tyd vir skryf. Tyd vir beplan. Tyd vir werk. Tyd vir pret.

“Waar gaan die tyd dan heen?!” wil jy geskok weet.

Dis die misterie van tyd. Jy dink nog jy het tyd en dan het jy dit nie meer nie. Die dat daar soveel navorsing en stories gemaak word rondom tyd. Die teorie van tyd. Tydreise. Tydgleuwe en wat nog als.

Tyd is die onbepaalde voortgesette voortgang van die bestaan ​​en gebeure wat voorkom in die oënskynlik onomkeerbare opvolging van die verlede deur die hede tot die toekoms ~ Wikipedia

Oënskynlik. Hoe interessant is dit nie? Daar is dalk tog ’n kans om in tyd te reis. Sal jy vorentoe gaan in tyd om te sien hoe jou lewe uitdraai? Of sal jy in tyd terug wil gaan om iets reg te stel, te verander of iets oor te doen net omdat dit so lekker was?

Tyd is egter irrelevant. (In my opinie.) Dit is die hier en nou wat saak maak. Wie en wat jy in hierdie oomblik is. Dit is wat jou toekoms bepaal. Nie een van ons weet hoe lank ons het nie, so hoekom dink ons dat nou – hierdie oomblik – nie die regte tyd is om die persoon te wees wat ons wil wees nie? Die lewe te lei wat jy wil lei nie?

“Live life to the fullest.” Dit beteken nie môre of volgende week of volgende jaar nie. Dis nou.

Tyd. Tyd glip weg en jy kry dit nooit terug nie. Hoe gebruik jy jou tyd?

 

Veranderende wêreld

20180807_085706Dit voel of ek by ’n troue is met die Jakaranda bome se blaartjies wat soos confetti om my warrel in die Augustus wind. Hierdie jaar voel dit egter baie anders hier aan die begin van die laaste maand van winter. Die Augustus winde is hierdie jaar presies op tyd, maar dis ook asof lente reeds in die lug is. ’n Vreemde, maar ook steurende, gedagte. Augustus moet nog bibberend koud wees, maar nou begin plante alreeds blom en stoot hulle al nuwe lote uit. Dit terwyl ander nog hul blare verloor.

Met die veranderende weerpatrone raak dit al hoe duideliker dat ons ’n nuwe fase bereik. Wat hou die veranderende wêreld alles vir ons in en is ons gereed vir hierdie

Spotted Oceanic Triggerfish, Canthidermis maculata, hiding in the middle of plastic garbage.
Image by Paulo Oliveira/Alamy from NRDC page: Ocean pollution

nuwe seisoen wat op ons wag? Globale verwarming is geruime tyd al ’n realiteit en nog doen ons nie genoeg om hierdie wêreld waarop ons lewe te help nie. Die oseane is vol plastiek, die lug vol ongesonde gasse en ons eet geneties aangepaste kosse. Wat het geword van ons verantwoordelikheid om na die natuur om te sien? Daagliks word die gejaag net groter en word tyd net minder … maar is dit werklik die geval?

Neem 1 minuut om stil te gaan sit in die tuin. Maak dit sommer met jou oggend koffie of tee. Slegs 1 minuut in jou besige dag is genoeg om net te sit en te luister na die natuur om jou. Of jy in die middel van ’n besige stad woon, of op die platteland of op die plaas. Elke een van ons kan sekerlik 60 sekondes afstaan om rustig te word. Eerstens doen dit wonders vir die siel en laat dit jou ontspan. Tweedens laat dit jou besef jy hoef nie net te bestaan nie, jy kan lewe ook.

1-50-Extremely-Ingenious-Crafts-and-DIY-Projects-That-Are-Recycling-Repurposing-Upcycling-Cans
Image from http://www.homesthetics.net

Die beste van alles? Jy kan lewe met ’n verskil. Jy kan die wêreld help. Jy kan jou klein deeltjie doen. Dit kan met iets so eenvoudig begin soos om die seëlringetjies van bottels te sny en sodoende duisende voëls red. Om jou eie inkopiesakke te gebruik elke keer wat jy gaan inkopies doen, verminder plastiekverbruik. Daar is soveel klein goedjies wat ’n verskil kan maak en soveel interessante dinge wat jy met herwinbare produkte kan maak. Raak kreatief as persoon, paartjie en gesin.20180804_084241

My man was so oulik om vir ons plantbokse te bou in sy spaar tyd, waarin ons vir onsself groente kweek. Ons het nie ’n groot tuin nie, maar daardie 30cm tot 1 meter bokse het ons al met heelwat vars en voedingryke groente voorsien. Soms meer as wat ons nodig het en die heerlike ding is dan kan jy dit selfs by die organiese mark verkoop of aan die organiese winkel verskaf. Dit is bevredigend om te weet jy het iets gekweek in ’n stad waar dit onmoontlik klink en tog is dit die nuwe rigting om in te gaan. Boere kry swaar met die reënseisoene wat so onseker raak en tog groei die voedsel aanvraag by die dag.

Hierdie wêreld is die enigste een wat ons het. Wat los ons vir ons nageslagte? Hoekom lewe ons asof môre nie saak maak nie? Ons aksies vandag is immers die toekoms van 20180804_084456môre. Om die wêreld ’n beter toekoms te gee is ’n keuse wat ons vandag moet maak. Vir onsself, maar ook vir elke nuwe generasie. Of ons kinders het of nie, ons het ’n verantwoordelikheid teenoor die aarde. Lewe dus van vandag af met die verandering wat jy in die wêreld wil sien.

Talente

Waar kry ons ons talente vandaan?

Dusk till Dawn Art Exhibition (2)
Firefly glow under normal light by Annie Olivier

Hierdie is nie ’n gesprek wat ek nog net een of twee keer by betrokke was nie, maar met my sussie se fluorescence landskap-reeks uitstalling genaamd ‘Dusk till Dawn’ waarby ek self weer ademloos gelaat is, het die vraag weer sy draai kom maak. Nou kyk, ek weet dat my ma mooi kan teken en ek weet my Ouma het bietjie met woorde gespeel, so dit het as vanselfsprekend gekom dat ons die talent mos geërf het.

In daardie oomblik wat ons gesels het oor talente en wat elke een van ons wat in die gesprek betrokke was goed kan doen, het ek egter tot die besef gekom dat dit eintlik alles van jouself afhang. Ja, die talent kan in jou familie wees, maar as jy nie daaraan werk en verbeter en tyd daaraan bestee nie, gaan dit net by krabbels bly. Die wonder van die lewe? Jy kan die eerste een in jou familie met ’n nuwe talent wees.

AnnieOlivierfirefly glow uv
Firefly glow under UV light by Annie Olivier

Jy kan selfs meer as een talent hê en daar is mense wat alles doen wat hulle kan en dikwels goed is in elke liewe talent wat hulle het. Ek weet dit uit ervaring, want alhoewel ek kan skets wanneer ek tyd maak, is dit my sussie wat die ongelooflike talent het om die skilderye wat sy optower, lewe te gee. Haar hele persoonlikheid dra tot hierdie werke by en ekself sal nooit dieselfde tyd en visie daarin kan belê soos sy doen nie. Juis omdat my passie skryf is.

Niks in die lewe kom egter maklik nie en dieselfde geld vir ons albei. Net soos my sussie, Annie Olivier, het dit tyd en deursettingsvermoë geverg om ons onderskeie talente af te rond en sukses te behaal. Dit hou ook nie daar op nie. Jy moet daagliks daaraan werk. Die lekkerte? Hoe kan dit werk wees as jy dit soveel geniet?

typewriter
Provided by Google images

Ons is kreatiewe wesens en ek glo dat elke een van ons in werklikheid ’n wonderlike talent het. Hetsy dit skilder, skryf, komedie, besigheidsvernuf, tuinmaak, DIY, sport of wat ook al is. Daar is iets in elke een van ons se lewens waarin ons goed is of kan wees. Dit is net ons eie verantwoordelikheid om agter te kom wat daardie talent is en hoe om dit reg toe te pas.

So wat is jou talent?

Waagmoed … of malligheid?

Spring van ‘n krans af, uit ‘n vliegtuig, van ‘n brug af …

glass-bridge-zhangjiajie-national-forest-park-tianmen-mountain-hunan-china-fb__700-png
Coiling Dragon Cliff skywalk deur boredpanda

“Nee dankie, ek het my lewe lief,” was altyd my antwoord. Wie spring dan ook uit ‘n vliegtuig wat niks makeer nie? Wel, ek het reeds van ‘n krans afgespring en ek kan nog nie glo ek het ingestem om uit ‘n vliegtuig – wat hopelik niks makeer nie – te gaan spring nie. Ek hou egter voet by stuk, ek sal nie bungee nie. Val kop eerste aarde toe? Aikôna!

Zhangjiajie-Grand-Canyon-Glass-Bridge-lead-1020x610
Zhangjiajie Glass Bridge – Google images

Niks kom egter by die gekkigheid van op glas oor niks, let wel, niks, nada, boggerol! loop nie. Lug. Dis wat daar is. Lug. En ja oukei, aarde. Maar baie, baie, BAIE ver ondertoe! Ons lag wanneer ons die video’s kyk en skrik saam wanneer daai kamma krake verskyn, maar regtig, sal jy dit gaan doen? Ek dink ek kry hartversaking nog voor ek my voet by die ingang waag. Wat, ek kry hartversaking en ek het nog nie eens oorweeg om ooit so iets te doen nie! Jy moet regtig ‘n adrenalien-vraat wees om dit te doen, of net plein laf in die verstand … En as ek nie oppas

glass viewing platform
Glass platform – Google image

nie is ek dalk eendag een van daardie gekkiges. Net oor dit iets is wat mens moet probeer, sou jy in die omgewing wees.

En ek dink nie om jouself te probeer wysmaak dat dit ‘n ‘prentjie’ is, gaan werk nie …

In ‘n glaskas

Meeste van ons ken iemand of het dalk self ’n glaskas waarin ons daardie spesiale stel breekgoed bêre of waarin ons ‘herinneringe’ gestoor word. Hier en daar sal jy nog ’n fondant oorgetrekte vrugte troukoek met sy fyn blommewerk sien. Soms net die uitnodigings na troues. Die dankie sê geskenkies. Dan is daar die glas beeldjies of gesnyde blomvase. Selfs versamelstukke.

Ek onthou my ouma se kas met nostalgie. Ek kon dikwels net daar staan en die storie en herinnering agter elke item waardeer. Dikwels het ek ook oor die storie agter elke beeldjie gewonder. Een ding wat uitgestaan het is hoe spesiaal daardie herinneringe was.

glass cabinet
Google image

Elkeen van ons heg waarde aan iets. ’n Liedjie. ’n Muntstuk of klippie wat jy opgetel het een spesiale dag. ’n Ou droomvanger wat al verkleur het en waarvan die veertjies vergete jare al verbrokkel het. Selfs ’n ou sjampanje kurk, met ’n datum en die aangeleentheid daarop geskryf. Foto’s – die mees bekende een aan ons almal.

Herinneringe is fundamenteel. Sentiment laat ons waarde heg aan items wat ons daaraan herinner. Die een kan nie sonder die ander nie. Dit is die prag van hierdie unieke items –

memerobilia
Google image

hoe bizarre dit ook al vir ander mag lyk. Wanneer herinneringe begin vervaag, kan daardie glaskas jou geheue verfris en ’n sagte glimlag optower, jou oë wasig maak en jou hart vermurwe.

Waardeer dit. Bewaar dit. Onthou dit.

‘Crossroads’

Elke nou en dan kom elkeen van ons by ’n kruispad te staan en moet ons besluit watter kant toe. Dikwels kan ons net reguit aanhou, maar daar is die T-aansluitings wat ongetwyfeld gaan opduik. Om ’n besluit te neem wat jou of iemand anders se lewe gaan verander of soms selfs teen jou persoonlikheid inspreek, is nie altyd maklik nie … en tog is dit noodsaaklik. Soms neem jy daardie meer waaghalsige afdraai en is die ervaring bevrydend. Ander kere wens jy dat jy die veiliger roete, die meer bekende roete gevolg het.

So leer ons en so groei ons. Wie is dan nou ook op diIMGP1608e aarde om ‘veilig’ te lewe. ’n Interessante woord in vandag se lewe en tog ook ’n noodsaaklike een. Wie nie waag nie, sal nie wen nie. So is dit met elke keuse en soms lei albei paaie na dieselfde uiteinde. Dit is wat ons daaruit leer wat ons volgende roete gaan bepaal.

O, Troukoek!

DSC_0873

“Mensig, maar troukoek is duur,” was my woorde so vier jaar gelede. Die eindproduk was egter elke rand werd en ons het dit met ’n breë glimlag betaal.

‘n Vriendin het hierdie jaar Januarie dieselfde gesê en met hul begroting bietjie knap, het ek aangebied om die koek te bak en dit boonop as trougeskenk te doen. Ek is immers nie te sleg met bak nie en geniet ‘n uitdaging. Hoeveel moeite kan dit dan nou wees? ‘n Wit koek met naakte versiersel en ‘n paar vetplantjies om dit af te rond klink maklik genoeg. Maar wie soek dan nou gewone vanielje koek, ons maak dit ’n kombinasie van lemoen en sjokolade-koffie lagies. Heerlik!

Ek haal vandag my hoed af vir elke bakker/bakster wat koek bak vir ‘n lewe. Hetsy dit troukoek, verjaardagkoek, ooievaarstee koek of wat-die-okasie-ook-mag-wees-koek is. Dit is WERK. Vandag verstaan ek hoekom daardie perfekte koeke so baie kos en het ek baie meer waardering vir daardie stukkie hemel wat jy en jou geliefdes deel.20180519_122259

So voor jy volgende keer jou kleintongetjie wil insluk, dink bietjie aan hoeveel ure se werk daardie persoon moet insit vir iets wat deel van jou mooiste herinneringe gaan word … en geniet daardie happies ten volle.

Stukkies hemel

DSC_0019Ek is laf oor blomme. Gesnyde blomme uit ‘n blomwinkel is oukei, maar my liefde lê eintlik by blomplante. Of dit in die tuin is of in die veld. Veral in die veld. Bring vir my arms vol wildeblomme en jy maak my gelukkiger as die versigtig gekweekte blomme van ’n winkel. ‘n Blom aan ‘n plant is nou maar eenmaal my ondergang. Daarom dat ons tuin by die werk vir my ‘n lushof is. Veral nou met ongekende oorvloed wat net buite my kantoordeur ontstaan het met die laat reëns. My hart warm word wanneer die plante wat my man vir ons groei begin blom – veral wanneer hy spesiaal vir my blommetjies plant. (Salige sug …)

Tot my man Blomme teen Botswana padse spyt en soms darem ook sy vermaak, sal ek ook maklik langs die pad stop om ’n blommetjie af te neem. Of kyk ons na wild of vang vis of wat ons aktiwiteit ook mag wees, sien ek die blom langs die motor raak en sal daar tussen al die foto’s altyd blommetjies wees. Wat is dan mooier en meer volmaak as ’n stukkie hemel wat sy blare P1010603oop kelk om vreugde en prag aan ons lewens te verleen? Want dit is vir my ‘n stukkies hemel op aarde … en ek dink die lewe sal maar baie vaal gewees het daarsonder.

Sout van die aarde

DSC_0030

Wanneer jy op ‘n skaapplaas grootword is roofdiere die vyand … veral rooijakkalse. By die see is dit egter ‘n heel ander saak wanneer die strandlopers ewe rustig langs jou bakkie verby kom draf terwyl jy vir ’n vissie wag om jou aas op te tel. Teen hierdie dorre kusgebied langs moet ’n roofdier baklei om oorlewing. Hier is sy kos enkele muise, jong robbe wat uitspoel en so nou en dan die visserman wat vir hom ’n paar sardyne gooi. Dit was vir ons ongelooflik besonders dat hierdie aartsvyand van ’n boer so mak soos ’n rondloper hond kan raak wanneer daar ’n kans op ’n gratis kossie is … Maar oor een ding is ons eens. Hy moet net daar by dDSC_0037ie see agterbly.

Die Namibiese kus sien min kere reën, maar wanneer die weer skielik verander en daar water vanuit die land afloop see toe, bring dit nuwe lewe met hom saam. Die groenigheid wat skielik uitslaan is ’n anderster belewenis. Hier waar wind, son en sand aan die orde van die dag is, kom die groenigheid as ’n lafenis en kan mens nie help om te wonder wat die veranderende weerpatrone nog vir ons gaan inhou nie.

DSC_0047

’n Paar dae by die see is altyd ontspannend en wanneer jy so gelukkig was om vis te vang, dan is die tuiskoms soveel lekkerder. En so nou en dan stop jy langs die pad om bietjie pienk sout te koop … Al is dit die duurste sout waarop jy dalk ooit in jou lewe sal afkom!

Visvang teen die Weskus

 DSC_0603 “Die kus moet koud en mistig wees wanneer ons gaan visvang.”

Hierdie is nie woorde wat mens sommer sal verwag om te hoor wanneer jy wil see toe gaan nie. Nog minder wat jy sal verwag om te hoor van iemand wat glad nie daarvan hou om koud te kry nie … Maar dit is presies hoe ek van ons kus hou.

Die koue klammigheid van die mis wat teen jou aanwaai en die wete dat jy vanaand ’n heerlike warm stort kan geniet, voor julle om die kampvuur saam kloek. Die smaak van koue hanepoot op jou tong om die bewing aan jou ingewande te stil. Dis die braai op die strand en daai kans om ’n vis uit die see te trek. En wanneer jy moeg gewag is vir die ontwykende blinklywe, is dit die lê langs die strand met ’n goeie boek in die hand, terwyl seemeeue om jou kras en die golwe aan jou voete breek. Dit is die warm drukkies wat jy met jou maat deel en die dans op lewenslustige musiek om die koue uit jou spiere te weer.

Dis hoe ons hom ken en hoe ons van hom hou. Want as dit nie koud en mistig is nie, dan is dit bloedig warm en moet jy heeltyd ’n skadukol probeer maak en hardloop vir die see, want anders brand daai wit sand jou voete sommer gou-gou gaar. Wie wil dan ook heeltyd na die bottel sonbrandroom gryp en in die bakkie wegkruip vir die son? DSC_0601

‘n Vrou moet handig kan wees

Ek het my vermoë om verskeie onderhoudtake te kan verrig altyd as vanselfsprekend aanvaar. Ek weet waar om die fout te gaan soek wanneer die krag skielik afgaan. Ek weet hoe om ’n tang, skroewedraaier en boor te gebruik.  Ek hoor wanneer iets nie reg is aan my bakkie nie en ek weet hoe om ’n pap wiel om te ruil. Baie van hierdie dinge het ek as plaaskind leer doen en heelwat meer daarvan terwyl ek as veldgids en gasteplaas bestuurder gewerk het. Daar is min meisies wat weet hoe om ’n skaap te vang en om te dop. Hoe om bo-op ’n perd te bly wanneer die stiebeuel breek terwyl jy tent pegging doen of met ’n .375 H&H kan skiet. Ek moes al ’n pap band omruil terwyl leeus in my omgewing beweeg en al tien gaste op die bakkie moes bly. ’n Meer gevaarlike situasie kan daar nie sommer wees nie – en nie as gevolg van die leeus nie maar a.g.v ’n bakkie vol toeriste VS ’n highlift jack.

As kind het ons vakansies sy aan sy saam met die plaaswerkers gewerk en later het ek sy aan sy saam met my onderhoudsmanne geswoeg en gesweet. Soms irriteer dit my wanneer my onderhoudsman by die gastehuis nie iets sonder my kan doen nie, want ek het nie altyd die tyd om oor ’n nietige dingetjie te gaan toesig hou nie. Vandag waardeer ek die feit dat hy my insette verlang en besef ek dat hy eintlik meer respek vir my het as baie ander mense in my posisie. Veral onder ’n nasie waar ’n vrou nie juis gesag dra nie.

Die besef van hoe gelukkig ek is om so handig te wees – soms tot my man se frustrasie dat hy my nie te hulp kan snel nie –  het gekom toe ’n jong dame by ons begin werk het as skofbestuurder. Sy moes my aanhoudend bel wanneer daar fout was, want sy het nooit geleer hoe om ’n situasie te hanteer nie. Haar pa het altyd alles vir hulle gedoen en sou selfs van die werk af ry om hulle te hulp te snel wanneer die krag afskop, eerder as om hulle te sê of te wys waar die DB boks is en hoe om die krag weer aan te kry. Sy het grootgeword in ’n huis waar haar pa gesê het hy is die man, hy moet dit herstel en basta met die res.

Dit het my laat dink. Lewe ons steeds in ’n wêreld waar die vrou niks mag vermag nie of nie kan leer hoe om iets in haar eie huis te kan doen nie? Hoeveel mans (pa’s, broers, eggenote) daar buite dink dat dit slegs hulle is wat iets kan doen en wat vergeet dat hul vrouens, dogters, susters nie hulpelose wesens is nie? My skoonsus het ’n paar jaar gelede nog my man gebel om te kom help wanneer sy iets teen die muur wou ophang en gate geboor of spykers ingekap moet word. Vandag doen sy dit self en hanteer daardie boor soos ’n pro. “Dit is ’n opwindende gevoel om iets vir jouself te kan doen,” sê sy baie keer.

Dit is baie waar. Vandag verskaf dit my en my man egter plesier wanneer ek ’n taak wat ek wel self kan doen, aan hom oorlaat. Dit was nie maklik nie, want ek was so gewoond om alles self te doen. Soos my skoonma egter sê, dit gee hulle bevrediging om te dink jy is hulpeloos sonder hulle.

Dit is ’n man se voorreg om vir die vrou/ens in sy lewe te sorg, maar dit beteken nie sy is hulpeloos nie. Vandag is ek my pa en ma ewig dankbaar dat hulle my as ’n selfstandige, handige en gereed-vir-alles dogter grootgemaak het. Soos my man ook sê, as ek nie so handig was nie, sou hy my dalk nie eens raakgesien het nie. En dit alles oor ek boot batterye rondgedra het.   : )